Pane náš, pane náš, ej dajže nám oldomáš, dajže nám ho z lásky, ej zbierali sme klásky. Pane náš, pane náš, ej dajže nám oldomáš, až nám ho ty nedáš, ej neni si ty pán náš. Pane náš, pane náš, ej veď si ty dobrý pán, tá tvoja čeliadka, ej ako ten tulipán. . . #tbt #slovakfolklore #folkloriny #praveslovenske #slovakfolk #thisiswhatilove #thisisslovakia #biggestpieceofmyheart #ifthisainthappinessnothingis #tradition #folklore #instaculture #dožinky #žatva #spevuľe #Lubenárky #fskLubená #Poluvsie #msdmartin #robotička #robotaRobotaRobotičkaMilaKebyŤaNemalaAkobySomŽila
0
12 seconds ago
#Navratri day1 #tradition wear💁
0
18 seconds ago
1
48 years ago
. . Από τις αρχές του 15ου αιώνα και μόλις 22 πριν την άλωση της Κωνσταντινούπολης η Ήπειρος εντάσσεται στα νέα οθωμανικά σύνορα. Το χειμώνα του 1431 η Δερβιτσάνη αναφέρεται να έχει 250 σπίτια και το Αργυρόκαστρο να αποτελεί το νέο οχυρό των μουσουλμάνων αρχόντων, οι οποίοι στην πλειονότητά τους ήταν εξισλαμισμένοι Ρωμιοί της Δρυϊνούπολης. Εκτός των αρχοντικών τους που έκτισαν λόγω των υψηλών θέσεων που τους παραχωρήθηκαν από την μετέπειτα Πύλη, υπό την κατοχή τους περιήλθαν ως ιδιόκτητα (τσιφλίκια) σχεδόν όλα τα χριστιανικά χωριά των γύρω περιοχών. . . Χαρακτηριστικά οι χωρικοί εξαναγκάζονταν να δίνουν τη μερίδα του λέοντος στους άρχοντες - αγάδες και να γεμίζουν τα κελάρια των τελευταίων με όλα τα αγαθά τα οποία οι ίδιοι καλλιεργούσαν. Από το 1431 και μέχρι το 1935 (ακόμη διεκδικούν) όλες οι ακίνητες περιουσίες των κατοίκων μας, είχαν δοθεί με φιρμάνια στους αγάδες. Πόσες και πόσες προγιαγιάδες μας δεν ανέβαιναν με τα γαϊδουράκια τους το πέτρινο καλντερίμι ώσπου να μπούνε στην αποθήκη του εκάστοτε αγά και να τους δώσουν χωρίς καμία περίπτωση διαφυγής, το σιτάρι, το καλαμπόκι και οτιδήποτε καλλιεργούσαν. . . Κι έτσι εμφανίστηκε ιστορικά και το "δακρύβρεχτο" ηπειρώτικο μοιρολόι της Δερόπολης. Τρελαινόταν οι πλούσιοι δήμιοι από το γλυκολάλητο μοιρολόι των γυναικών μας, και της καλούσαν να κλαίνε και τα δικά τους γονικά σαν "φύγουν". Κι οι δικές μας, καθότι οι αφεντάδες δεν καταλάβαιναν τα ελληνικά, έβγαζαν στο μοιρολόι μύριες κατάρες για εκείνους. Μια από τις τελευταίες μοιρολογίστρες την οποία πρόλαβα εν ζωή, με κέρασε σοκολάτα κάποτε όταν ήμουνα στα χρόνια του Δημοτικού. Καθάριο πρόσωπο γεμάτο λάμψη. . . Έκρυβε μαζί με τις άλλες στο μαντήλι της κρεμμύδι και μοιρολογούσε το 1935 το δυνάστη με "πόνο" για το χαμό του. Έλεγε τα εξής: . . "Πέντε - δέκα την ημέρα και εκατό την εβδομάδα... ω αγά, ω μπιρ... τόσοι αγάδες να πεθαίνουν... Όσα δέντρα έχει ο κάμπος, τόσοι αγάδες να 'πομείκουν, ω αγά, ω μπιρ..." . . Κελάρι οθωμανικής οικίας . . #argyrokastro #tradition #historylovers #oldhouse #oldtown #beauties #vintage
1
2 minutes ago
At first I was convinced I was just "too busy" to pull off two traditional Rosh Hashana dinners this year. Now, as I pull out serving pieces that belonged to my mother, that graced our family table for countless holidays, I realize it isn't that I was too busy. It's that I wasn't ready. I wasn't ready for this "last first" without her here. Tonight I will be celebrating my first Jewish New Year without my mother, the person who taught me how to celebrate. She came later in life to owning her Judaism. At first it was a way to establish a social life in her new town in Florida with my dad. Over time, synagogue and her Jewish identity become one; inseparable from who she was. So, while I may not be traditionally observant, I participate in tiny, personal rituals that remind me of my upbringing and my family. As I sit around the table tonight, celebrating with friends who are like family, I will rejoice in all she taught me (albeit likely through tears). L'Shana Tovah.
1
4 minutes ago
Load more